Me time: a privilege or a necessity?

Me time: a privilege or a necessity?

The last couple of weeks I came across a couple of articles about the importance of ‘me time’ when you are a mother. Being you instead of just a mom. It made me think, no, it made me doubt my life and how I live it.

Yes, I need things for myself.
Yes, I would love to have more time by myself.

But next to the fact that time away from my children usually is ‘we time’ (because having time with the father of your children is important too, so I was told in a different article), for me taking a bath, going out for dinner, or having a pedicure doesn’t cut it.
(Kirsty Smith said it even better: “As far as I’m concerned, “me” time is a massive crock of shit. Stop trying to make basic maintenance something special. I’m using the restroom, not spending a week at a yoga retreat.”)

When I’m in the Netherlands, surrounded by family (read babysitters I trust) and friends I do feel more me and free. I do things without my children (and husband). But they are there in the back of my mind. Making me watch my clock a couple of times too many. Rush home, even if that conversation was not finished yet. Or I did like another drink.

Isn’t lack of time a consequence of becoming a parent? Doesn’t every decision, every choice you make have some sort of trade in? Like when you cut your hair short, do you need long hair days? When you move form a house to an apartment, do you need ‘yard time’?

Maybe it’s because I’m a bad planner, maybe it’s because I’m actually more okay with the situation than I think and choose ‘family time’ over ‘me time’. Maybe my sense of ‘me time’ is too extravagant. Maybe it’s just what it is, it’s not possible in my life at this moment. Maybe I don’t take care of myself enough. Who knows. I don’t.

All I know is that at this point in life I’m a mother. I spend almost every free minute with my two small children that depend on me. I just hope that one day, that space in my life for me will just naturally appear. Without feeling guilty or rushed.

But even without ‘me time’, I am not just a mother.

XM

PS. Don’t you hate the expression ‘me time’?

14 Comments

  1. omacandco August 27, 2015

    No one is “just a mother”, you’re right. And about the “me time” (or however this should be named), trust me, it only comes to your mind when it becomes a necessity. I envy you manage embrace motherhood and feel balanced. I did not. I felt lost. I needed to be selfish. Yes, selfish. I took a job opportunity. A 2 month secondment to Stockholm. On my own. And I loved it. It comes by phases, sometimes i need to be spending all my time with my boy. Others, i need to be selfish. But i’m always a mum, full time. x

    Reply
    • Madelon August 27, 2015

      P.s. Next time you’re selfish come this way ;). We drink coffee. Or wine. Or both.

      Reply
  2. Madelon August 27, 2015

    But that is the extravagant me time I’m talking about! The real you time! And I salute you. I don’t think you’re selfish at all. I wish I was brave enough to take that kind of pause. I can go out for dinner with a friend, I can go shopping for a few hours, but that’s about it at this point in my life. And that’s not cutting it for me.

    I don’t have the support system to do more than that. At this point in my life. That doesn’t mean I don’t get fat up with everything at moments. BecauseI do.

    Reply
  3. omacandco August 28, 2015

    It was such an amazing opportunity (hey Stockholm right!) that if i would have refused it for ‘family reasons’ i would have regretted so badly, it would have been bad for the family balance.

    My husband was (is) a superhero and played single dad (and he’s a lawyer so it was a struggle trust me) for 2 months with the help of his mum (yes, we’re lucky, we have his mum around, we expatriate in the same country as her).

    I’ll suggest a new secondment to LA ahah! (or i’ll take time off to explore this amazing part of the planet!). :)

    Reply
  4. Kim August 28, 2015

    Ik krijg jeuk van de term me time… En van papa-dag en lekker speels ( als het gaat om woning inrichting/ tuinaanleg). Maar goed. Dat even gezegd hebbende: ik ben een leukere moeder als ik af en toe wat voor mezelf kan doen ( toilet zonder storen, eten in een goed restaurant, een echt gesprek zonder afleiders met mijn beste vriend). Omdat ik werk en we een drie- eenheid zijn thuis is het altijd balanceren. Een weekend dag is gereserveerd voor ons drietjes. Onze ode aan onze kleine familie. Ook al lopen we de halve dag in pyjama. Bij mij gaat het om keuzes: geen contact met halfslachtige kennissen, echt contact met een paar goede vrienden. Geen perfect huishouden. En vooral veel goede tijd met mijn 2 jarige dochter. Want daar draait het om, she rocks my world. Eerst zij… Dan wij… Dan ik. En daar geniet ik af en toe heerlijk van. X

    Reply
    • Madelon August 28, 2015

      Precies, dat, die volgorde. Erg eigenlijk. Maar dus ook logisch. En ik begrijp het. In mijn ‘oude’ leven deed ik veel meer alleen. Maar wat ik hier in Amerika heb opgebouwd buiten ons als gezin verkies ik nog niet boven wij tijd. Hoop dat ik duidelijk uitleg. Hopelijk verandert dat. En anders komt mijn tijd wel weer. Boek ik bijvoorbeeld snel weer een weekend naar New York ofzo. Echt even los, dat is wat ik vaker zou willen. Niet een avond, maar paar dagen. En dat zit er gewoon niet in.

      Het is wat het is ;-). En mijn kinderen gaan altijd voor huishouden , haha.

      Reply
  5. Livia August 31, 2015

    I relate so much to this. I live far from family and close friends so I never leave my children with anyone else, except my husband. I do miss spending time alone, a lot, but it doesn’t make me want to call a babysitter. However I started waking up early to exercise by myself and I love it. And I guess I feel the same way as you do, this time will come, let’s just enjoy how it is now.

    Reply
    • Madelon September 8, 2015

      my problem is that I’m not a morning person… So every minute I can stay in bed longer is considered me time for me ;-).

      Reply
  6. Fem August 31, 2015

    Wauw wat een heerlijk stuk, hallelujah!
    Me-time, tjsaaaaa waarschijnlijk de gene die ook “papa past vandaag op de kinderen” heeft bedacht! Ik ben er niet van, ik vind het heerlijk om bij mijn kind te zijn, ik ben moeder! En ja misschien ben ik er ook gewoon niet goed in. Mijn tijd komt straks als mijn zoontje op school zit en dan leer ik het hopelijk! Het winkelen met een vriendin zorgt er voor dat ik alle kinderwinkels afloop en de overige winkels voorbij loop. Ik denk aan mijn man en kind die thuis zitten terwijl ik gezellig wat met hun samen had kunnen doen. Ik ben altijd onrustig en heb altijd haast. Onze weekenden zijn heilig en we zijn dus ook altijd samen, vinden veel mensen raar… Deze week start ik met een driedaagse cursus dat voelt voor mij als echt tijd voor mezelf! En vorige week ben ik alleen met mijn zoontje op vakantie geweest, terwijl manlief thuis was en aan het werk! Wat hebben we genoten, dat noem ik ook me-time, inclusief kind!! Jammer genoeg bestaat er nog steeds een taboe als je thuis bent bij je kinderen, ik had het niet anders gewild!! Dank je wel voor je mooie stuk. X

    Reply
    • Madelon September 8, 2015

      Wat goed die cursus! Dat zijn dingen die ik ook zou willen (en ga doen, beloofd!). Dat is in mijn boekje ook echt me time.
      En inderdaad, pappa dag! Bah.

      Reply
  7. Karen September 7, 2015

    me-time (Stom woord ook) plannen is nog veel stommer

    Reply
  8. yes, totally agree!!! I’ve joined the local gym and go at least three nights a week at about 9:30pm for an hour and a bit. This is considered ‘me time.’ It’s great because the kids are asleep and I’ve spent a bit of time with the man in my life so the guilt isn’t really there….. but can I just highlight that I don’t find sweating like a maniac whilst trying to rid myself of the ‘baby weight,’ relaxing me time. It’s squished in time in which I’m frantically trying to burn off that extra kitkat I ate….. I would much rather be sat in an infinity pool somewhere exotic, for sure!! x

    Reply
  9. Silvia September 11, 2015

    I agree, I had 34 years of ‘me time’ before my children were born! I really like my current status too.
    xxx

    Reply
  10. Saar September 13, 2015

    Heel fijn geschreven en zo fijn om te lezen! Well done!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.