Really see people

My phone and me, we’re close. Most of the time it drives B and J crazy. B wants to really talk some more and J wants the phone to herself, watch adults peeling surprise eggs. But sometimes it drives me nuts too.

I travel to work by train. 2 hours a day. And it’s so easy to pull it out and race around the internet some more. But my eyes can’t handle it, let alone my mind. I want to be more present where I am instead of in this virtual world I partly live in. It might help me to really relax before I get home.  

I want to read books again. I used to read at least one book a week.  And I want to look around some more. Really see the people around me, maybe have a little chat about whatever. So I did. This morning I sat down and looked around. Besides people glued to their phones, there was this guy sitting in the seat across mine.

It was the geek type. You know, bread case and white socks. He was sitting there minding his own business. Eating bread and reading. I looked away because I felt like a stalker. But when I looked up the second time he was sneaking up on me too and ducked into his newspaper when he saw me watching. Because of my little experiment I couldn’t help but keep looking. A little love story?

Well let me help you with that. What I saw next was impressive. The guy was digging a secret path to his brains. I was intrigued and wondered where he would end up, so I didn’t lay off. He digged a little deeper, twisted and pulled his finger out and put the whole unit in his mouth. Like an after bread snack. Just like that. I should have turned away earlier.

How intrigued I was and how much I wanted to see the look on his face when he saw my piercing eyes, this was too much. I turned away as quickly as possible and rigidly stared out of the window thinking “why the fuck do people do this? What’s the win?”. I seriously thought this through, even called Freud over for a tête-à-tête. The only thing I could come up with is that people are weird mammals with weirder habits. But that’s something I already knew. I even like it… during work hours.

Any book tips girls?


PS 1. if you have vivid imagination qualities, I’m sorry.

PS 2. If you think that’s me on the photo, you’re wrong. I found it here.


  1. Julie February 25, 2015

    Verslavend eigenlijk die telefoon. Je hebt helemaal gelijk, dagelijkse strijd. Neem dat steeds weer voor.

    • Vie February 26, 2015

      Nu ik weer boeken lees heb ik ook minder drang om telefoon te pakken. Dus afleiding helpt!

  2. Wendy February 25, 2015

    Ohh Vy! Hilarisch geschreven, als jij een boek uitbrengt kan ik wel gefocused blijven, for sure! Super blog, lees ‘t altijd X

  3. Anna February 25, 2015

    Gatver! Ik ben dus heel visueel ingesteld. Moest echt bijna kokhalzen. Ha!
    En zo waar, ik neem mij ook telkens voor niet op mijn telefoon te kijken in trein. Voor moment van rust en reflectie… Dus. Lukt nooit.
    Qua boeken, waarschijnlijk al gelezen maar Lena Dunham Not That Kind of Girl heb ik in een ruk uitgelezen. En alles van Knausgard (maar dat is misschien ook omdat in Noorwegen/Zweden afspeelt)

    • Vie February 26, 2015

      Nee nog niet gelezen! Knausgard niet te zwaar?

      • Anna February 26, 2015

        Ja wel zwaar soms. Maar als je Dunham nog niet hebt gelezen moet je dat eerst doen. Echt.

  4. Laura February 25, 2015

    Fijn geschreven :) Gelukkig geen zichtbaar geneuspeuter online, dat scheelt.

    • Vie February 26, 2015

      lang leve social media ;)

  5. Susi March 2, 2015

    Yikes! Mooi geschreven en herkenbaar. One day van David Nichols is een fantastisch boek; niet weg te leggen! ( hoop dat je de film niet hebt gezien, veel minder goed)

    • Vie March 3, 2015

      Ooo die film heb ik gezien! Vond ik wel leuk, maar kennelijk is het boek veel beter (wat ik overigens altijd vind). Ik houd wel van dit genre, dus als je nog meer suggesties hebt… :)

      • Susi March 4, 2015

        :-) idd boek is beter, as always. Ik ga binnenkort op vakantie en ik neem mee: the fountainhead ( blijkbaar een lifechanging must read) We, weer van David Nichols ( ik hoop op hetzelfde soort een lach en een traan boek als One Day) Land of steady habits van Ted thompson en The gift of imperfection van Brene Brown ( en zeeën van tijd blijkbaar ;-) )

        • Vie March 4, 2015

          Haha! Ik zou blij zijn als ik uberhaupt 1 boek uit kan lezen ;) Gift of imperfection heb ik deels gelezen, leuk en inspirerend, maar ik houd dergelijke boeken nooit zo lang vol. We lijkt me heel leuk. De anderen ken ik niet, ga er eens naar kijken. Dank je en hele fijne vakantie! X

  6. saar March 5, 2015

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.